آیا احتمال خود ارضایی نوجوانی که مبتلا به دیدن سایتهای جنسی است، وجود دارد؟

در اين جا بهتر است كه به تجربه دكتر روان شناس، چيز مك گاف در دانشگاه كاليفرنيا بپردازيم. يافتههاي او (كه بسيار ساده شده اند) نشان ميدهند كه خاطرات تجربههايي كه به هنگام تحريكات احساسي (مثل تحريك جنسي) رخ ميدهند، توسط هورمون غده آدرنال در مغز مينشينند و پاك كردن آنها دشوار است. اين فرض ميتواند تا حدودي اثر اعتياد به هرزهنگاري را توصيف كند.
خاطرات نيرومند تحريكات جنسي ، خودشان را در صحنه مغز حفظ ميكنند و مرتباً به ذهن خطور ميكنند و فرد را از لحاظ شهواني تحريك ميكنند.
اگر تحقيقات راچمن، مك گوير، مك گاف و تعداد بسياري از محققان عرصه يادگيري انساني، به طور كلي مفهوميداشته باشند، آن مفهوم اين است كه چنين سایتها و فيلمهايي ميتوانند خطرناك باشند.
چنين تصاویر و فيلمهايي ميتوانند به طور بالقوه، شاهدان خود را نسبت به تخيلات جنسي (كه در ذهن آنها توسط هورمون غده آدرنال كاشته شده است) شرطي كنند. اين افراد ميتوانند اين تخيلات جنسي را به طور مرتب با استمنا همراه سازند .
استمناي مداوم با تصويرپردازي هرزهنگاريها (چه به صورت ياد آوردن در ذهن و چه به صورت محرك آشكار هرزهنگاري)، موجب مخاطراتي از طريق شرطي سازي در ابتلا به اعتيادهاي جنسي و يا آسيبهاي جنسي ديگر ميشود.
در اين مورد، هيچ فرقي نميكند كه فرد، يك پزشك مشهور باشد يا يك وكيل، قهرمان، مدير يك شركت، رئيس دانشكده، كارگر غيرماهر و يا يك پسربچه 14 ساله؛ همه آنها ميتوانند نسبت به نابهنجاري جنسي شرطي شوند.
روند شرطي سازي استمنا غيرقابل اجتناب است و به طور خودانگيخته از بين نميرود. رشد اين بيماري ممكن است آهسته باشد و تقريباً هميشه از ديد پنهان بماند. اين بيماري معمولاً بخش محرمانه زندگي يك نوجوان، جوان و یا بزرگسال است و همانند سرطان به رشد و گسترش خود ادامه ميدهد.
اين بيماري به ندرت، خود به خود متوقف ميشود و درمان آن بسيار دشوار است. تكذيب اين بيماري از طرف فرد معتاد و امتناع او از برخورد با اين مشكل، طبيعي و قابل پيش بيني است،
در ادامه پاسخ شما را به خواندن مقاله ذیل در این رابطه که توسط دين چابنر نوشته شده، توصیه می نماییم.